 ตอนแรกที่ตกปากรับคำดร.สมเดชและอ.นารีนารถ ผู้ดูแลรับผิดชอบผังรายการสถานีวิทยุชุมชนมหาวิทยาลัยราชภัฏ สวนสุนันทาก็ด้วยอารมณ์นึกสนุก นึกถึงเมื่อครั้งที่เคยจัดรายการวิทยุเปิดแผ่นสมัยเรียนอยู่มหาวิทยาลัย กอปรกับนักศึกษา ที่รู้จักมักคุ้นหลายๆรุ่นชอบแวะเวียนมาพูดคุยเรื่องดูหนังเรื่องฟังเพลงจึงสบโอกาสขอช่วงเวลาตอนบ่ายวันศุกร์จัดรายการ เกี่ยวกับเรื่องบันเทิงเน้นภาพยนตร์เป็นหลักคิดแค่ว่าอยากจัดรายการพูดคุยสบายๆสำหรับคนฟังและคงง่ายในการเตรียม เนื้อหาสาระสำหรับคนจัดรายการเพราะตัวเองเป็นคนชอบดูหนังเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่ไปๆมาๆกลับกลายเป็นว่าเรื่องหนัง ที่เราเคยคิดว่ารู้ดี เรากลับได้พบว่าเรามีความรู้ในเรื่องนั้น ๆ น้อยเสียเหลือเกิน
ยังดีที่ตอนก่อนตัดสินใจจะไปจัดรายการได้เอ่ยปากชวนน้องๆที่คณะฯที่สนใจดูหนัง ฟังเพลงเหมือนๆกันให้มาช่วยกัน จัดรายการ ซึ่งก็ได้แก่ อ.วิชชา สันทนาประสิทธิ์(ทิม) อ.พงศวีร์ สุภานนท์(วี) และอ.ธนิต พฤกธรา(ตั้ม) สำหรับทิมกับตั้มว่างจากการเรียนการสอนเมื่อไรเราต้องหาเวลามาคุยเรื่องหนังกันอย่างถึงพริกถึงขิง หนังหลายเรื่องที่เคย ได้ยินมาแต่ชื่อว่าดีหนักดีหนาแต่ไม่รู้จะไปหามาจากไหน ก็ได้น้องๆ 2 คนนี้สรรหาแกมบังคับให้ดู ส่วนวี รู้มาว่าน้องคนนี้ ทำงานเขียนคอลัมน์ในหนังสือเกี่ยวกับภาพยนตร์อยู่น่าจะช่วยด้านเนื้อหาสาระ โดยเฉพาะหนังใหม่ๆที่เราไม่ค่อยชอบ เข้าไปเบียดแย่งดูกับชาวบ้านเขาได้ดี เลยยลองเอ่ยปากชวน ปรากฎว่าไม่รู้ว่าเพราะความเกรงใจ หรือด้วยความเมามัน หรือความคาดหวังว่าเราน่าจะได้ดูหนังฟรีจากสปอนเซอร์หากรายการเกิดฮิตติดชาร์ทขึ้นมา เลยหลวมตัวมาจัดรายการกัน ทุกวันศุกร์ เวลาบ่ายสองโมงถึงสี่โมง
จำได้ว่าครั้งแรกที่ออกอากาศ ผมกำหนดว่าอยากพูดเรื่องเกี่ยวกับหนังวันพ่อเตรียมหนังในใจที่อยากจะพูดถึงอย่างเรื่อง Dadกับพ่อจ๋าอย่าร้องไห้ (Do you have the bottle to sell?) แต่เนื้อหาที่หาได้ก็ช่างน้อยเสียเหลือเกินเพราะหนังเก่ามาก ทิมออกอาการกระวนกระวายเวลาต้องออกไมค์ ขณะที่ตั้มออกตัวว่าจะแค่แจมมาเพราะติดสอนตอนบ่าย วีมาแบบนิ่งๆพร้อม ปึกข้อมูลในมือ10หนังวันพ่อ เราไปถึงห้องงส่งกระจายเสียงก่อนเวลา20นาทีเรียกหนูใหม่ที่ทำหน้าที่คอนโทรลเครื่องมาคุย ว่ารายการนี้จัดสดไม่มีสคริปต์ ทุกๆคนคิดในใจว่าหายนะกำลังจะเกิดขึ้น.. นักศึกษาที่จัดรายการประจำเปิดเพลงช่วยถ่วง เวลาไว้เกือบ 20นาทีก่อนเริ่มรายการ หลังจากที่ผมเริ่มกล่าวคำว่าสวัสดี ทุกสิ่งทุกอย่างก็ดำเนินไปได้ด้วยดี วีและทิมกลาย เป็นคลังข้อมูลหนังเคลื่อนที่ ที่ทำให้ผมรู้ว่ามีความรู้เรื่องหนังน้อยเสียเหลือเกิน ..ทิมช่างมีความสามารถในการจดจำชื่อเรื่อง ดารานำ ผู้กำกับและรายละเอียดอื่นๆ เกี่ยวกับภาพยนตร์ได้มากมายเสียจนผมสงสัยว่าข้อมูลเหล่านี้ถูกแปลงให้เป็นหน่วย ความจำขนาดเล็กๆแล้วเก็บซ่อนไว้ตรงไหน ขณะที่วีก็ช่างสามารถแสวงหาข้อมูลต่างๆ โดยเฉพาะหนังใหม่ ๆ มาได้เต็มแน่น จนทำให้ช่วงพรีวิวที่เผื่อไว้แค่ครึ่งชั่วโมง ในแต่ละสัปดาห์ ดูน้อยไปถนัดใจ
สำหรับมือใหม่หัดจัดกับการจัดรายการครั้งแรกแม้จะไม่ถูกน็อคคาเวทีแต่ลีลาการออกหมัดและฟุตเวิร์คย่ำแย่เหลือเกิน
มีผู้ฟังรายการ(โดนบังคับ)วิจารณ์ว่าเป็นรายการบันเทิงที่สาระมากจริงๆ เนื้อหาที่ตั้งใจเตรียมไปกลายเป็นสิ่งถ่วงที่ทำให้ รายการไม่บันเทิงอย่างที่คาดหวัง แม้คนจัดจะรู้สึกเมามันเพียงใด แต่ก็จะได้นำข้อเสนอที่ได้รับมาปรับปรุงเพิ่มเติมแก้ไข ในครั้งต่อ ๆไป
** ติชม เสนอแนะรายการได้ที่ dee@deesi.com หรือที่หน้า webboard นะครับ
|
